Ses…

Aktı gitti sonsuz tünelde ses,

Ve şimdi buradayım.

Geldiğim bu yaşam büyüledi beni, şaşırdım.

En çok da korktum.

Hissettiğim ilk duygu buydu: KORKU.

Ve ilk öğrendiğim; hayat boyu aşmam gereken en önemli eşik Ölüm (ENKE).

Var olmak sandığım şey, şimdi içinden kurtulmak istediğim tünel

Mavi perdeyi aşıp ulaşacağımız sonsuz denize

(AMAKRİN)yol aldım aşkla.

Sen sandığım, biz sandığım yolculuğa.

Zamanı durdurmak istedim; sadece bir bardak su iken.

Belki mesele sonsuza akan nehre yolculuktu

Ve sonsuz kavuşma… Anlayamadık bunu.

Bardakta gördüğümüz zamansal bir yanılsamaydı sadece.

GLİA…

Kimsin sen? Nerede doğdun?

Hangi kırgın zamanın aşkısın, donduğun dolapta?

Daha neler anlatacaktın bana, kalsaydım yanında…

Glia şarkın kulaklarımda,

Bulacağım seni hapsolduğun zamanda.

Ve…

Ses…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir